W 2 poł. XIX w. region ziemi gorlickiej, jasielskiej i krośnieńskiej staje się kolebką światowego przemysłu naftowego. W „Pustym lesie”, w gminie Sękowa powstała w 1852 r. kopalnia ropy naftowej księcia Stanisława Jabłonowskiego. Kolejno powstawały kopalnie ropy w Siarach (1852), w Lipinkach (1854), Bóbrce (1854). W 1853 r. Gorlicach osiedla się Ignacy Łukasiewicz, farmaceuta, odkrywca, społecznik. Efektem jego wspólnej pracy wraz z Janem Zehem jest destylacja ropy. Łukasiewiczowi przypisuje się skonstruowanie lampy naftowej. W 1854 r. na gorlickim Zawodziu zapłonęła pierwsza na świecie uliczna lampa naftowa. Przemysł naftowy rozkwita. Powstają kopalnie w Libuszy (1856), Męcinie Wielkiej (1860), Klęczanach koło N. Sącza (1859), Ropie (1860), Harklowej (1861) itd. W celu przerabiania ropy, obok kopalń zakładano destylarnie. W 1886 r. istniało 12 destylarni i 3 rafinerie nafty. Gorlickie Zagłębie Naftowe było w 1881 r. miejscem największego wydobycia ropy w całym regionie Galicji, która to z produkcją w wys. 40 tys. ton rocznie zajmowała trzecie miejsce na świecie – zaraz po Stanach Zjednoczonych i Rosji.