Skip to content

Krajobraz Beskidu Niskiego

Magurski Park Narodowy

Magurski Park Narodowy (MPN) chroni unikatowy w skali Karpat obszar między Karpatami Zachodnimi i Karpatami Wschodnimi. Park w swoich granicach obejmuje centralną, reprezentatywną część, Beskidu Niskiego – największego mezoregionu polskich Karpat.

Ponad 90% powierzchni parku zajmują lasy. W obszarze MPN występują dwa piętra roślinne: pogórza i regla dolnego. Piętro pogórza, zajmujące około 43% powierzchni parku i sięgające 530 m n.p.m., to głównie drzewostany jedliny i sosny. Znajdują się tu też liczne łąki i pastwiska, a także torfowiska. Piętro regla dolnego, zajmuje ok. 57% powierzchni parku i zaczyna się od 530 m n.p.m. wzwyż (najwyższy szczyt w parku to Wątkowa 846 m. n.p.m.), to głównie naturalne lasy bukowe z domieszką jodły oraz jaworzyn – rzadko występujących w Karpatach

Wyróżnić można trzy obszary ochrony ścisłej: Magura Wątkowska (1189 ha), Kamień (378 ha) i Zimna Woda (841 ha), rezerwat skalny Kornuty, a także pomnik przyrody Diabli Kamień.

W parku występuje prawie 800 gatunków roślin i prawie 200 gatunków zwierząt (nie uwzględniając owadów). 59 gatunków roślin objętych jest ochroną ścisłą, 11 częściową, a 12 wpisano do Polskiej Czerwonej Księgi Roślin